Η Μικρή Γαλήνη, της Χριστίνας Δρόσου
Η Μικρή Γαλήνη, της Χριστίνας Δρόσου

Η Μικρή Γαλήνη

Μια φορά και έναν καιρό, δίπλα σε ένα ποτάμι ήταν χτισμένο ένα όμορφο νεραιδόβασίλειο όπου ζούσανε 2 μικρές νεραιδούλες. Οι νεραιδούλες μένανε μαζί με τους γονείς τους.  

Η πρώτη κόρη ήταν όμορφη, είχε μαύρα μακριά μαλλιά και πράσινα μάτια. Την έλεγαν Διόνυ. Την άλλη κόρη την έλεγαν Γαλήνη. Ήταν τόσο όμορφη, τόσο γλυκούλα και τραγουδούσε μαγευτικά, γαλήνεια. Τόσο που η αδερφή της την ζήλευε πολύ.

Οι γονείς τους δεν είχαν προσέξει ποτέ πως οι δύο τους δεν τα πηγαίνανε τόσο καλά. Όταν η Γαλήνη μεγάλωσε, ο μπαμπάς της της χάρισε ένα μαγικό ραβδί και ένα όμορφο μικρό πουγκάκι που μέσα είχε κάτι τόσο μαγικό, που όταν το άνοιγες σε μάγευε με τις καταπληκτικές νότες που είχε μέσα. Σε βοηθούσε να μην χάνεις το δρόμο για το σπίτι. Μόλις τα είδε η δίδυμη αδερφή της θύμωσε τόσο πολύ, έσκασε από την ζήλεια της, που έψαχνε τρόπο να της τα πάρει.

Μια μέρα βγήκανε έξω και οι δύο να παίξουν στο ποτάμι. Η Γαλήνη είχε πάντα μαζί της το δώρο του μπαμπά της και έτσι θα ήταν δύσκολο να το της το πάρει η αδερφή της. Η Διόνυ την έσπρωξε όμως με τόση δύναμη που της έπεσε κάτω το πουγκάκι της. Μετά, της το πήρε γρήγορα και εξαφανίστηκε χωρίς να την δει κανείς.

Έφτασε το βράδυ και η μικρή Γαλήνη δεν επέστρεψε στο σπίτι της. Μόλις γύρισε ο μπαμπάς της ρώτησε την Διόνυ που είναι η Γαλήνη, φυσικά δεν απάντησε. Βγήκαν όλοι να την ψάξουν, όμως πουθενά.

Την είχε ακούσει ένας φοβερός δράκος όταν τραγουδούσε.

- Εσύ θα έρθεις μαζί μου, διέταξε.

Η μικρή Γαλήνη φοβισμένη δεν μπορούσε να κάνει κάτι και πήγε στο σπίτι του δράκου. Δεν ήθελε να της κάνει κακό, απλώς να τραγουδάει της ζητούσε κάθε μέρα. Και έτσι περνούσανε οι μέρες, με μουσική και τραγούδι.  

Ο τρομερός δράκος πήρε την Γαλήνη για να του τραγουδάει

Ο πατέρας της Διόνυ σκέφτηκε: «Δεν θα ξαναδώ ποτέ ξανά την όμορφη μου κόρη. Δεν θα μου ξανά τραγουδήσει ποτέ». Ήταν τόσο στεναχωρημένος που τα μάτια του γεμίσανε δάκρυα.  

Η Διόνυ βλέπωντας τον πατέρα  της σε τόσο άσχημη κατάσταση, πήρε την απόφαση να του πει την αλήθεια. Διηγήθηκε με κάθε λεπτομέρεια τι είχε συμβεί.

- Ήθελα να της κάνω κακό γιατί την ζήλευα. Μόνο αυτή μπορούσε να τραγουδήσει, μόνο αυτή είχε τα δώρα που της έκανες. Εγώ  δεν έχω τίποτα, φώναξε η Διόνυ.

Ο πατέρας χωρίς να πει λέξη την πήρε μια μεγάλη αγκαλιά. Και φύγανε για το ποτάμι να πάνε να τη βρούνε. Όμως δεν ήταν εκεί.

- Τώρα τι κάνουμε; είπε ο μπαμπάς της. Εσύ φταις φώναξε στη Διόνυ. Σου έκανα και σένα δώρο αλλά εσύ δεν το εκτίμησες. Βάζεις σε κίνδυνο τη ζωή της αδερφής σου.

Η Διόνυ ήταν τόσο τρομαγμένη από τα λόγια του πατέρα της. Κατάλαβε πως είχε δίκιο. Δεν έπρεπε να φερθώ έτσι, σκέφτηκε.

Ψάξανε απο δω, ψάξανε από κει, βρεθήκανε μέσα στο δάσος, αλλά τα λουλούδια και τα δέντρα ήταν όλα ξεραμένα.

- Τι είναι αυτό, είπε ο πατέρας της.

Εκεί ζούσε ένας τρομερός δράκος. Περάσανε το ποτάμι και βρήκανε κάποια ζώα. Τα ρωτήσανε αν είδαν τη Γαλήνη. Τα ζώα ήταν άνθρωποι που κάποιος τους είχε μαγέψει, και απαντήσανε:

- Όχι δεν την είδαμε.

Προχωρήσανε λίγο πιο κάτω, και τα ζώα τους φωνάξανε:

- Πρέπει να προσέχετε τον κακό δράκο, βγαίνει έξω όταν πεινάει.

Η Διόνυ σκέφτηκε: Μπορεί να τρώει και νεράιδες;

- Βρήκαμε επιτέλους το κάστρο του δράκου, είπε ο πατέρας.  

Η Γαλήνη τραγουδούσε τόσο υπέροχα που ο δράκος δεν ήθελε να σταματήσει. Βλέπει από το παράθυρο πως κάποιος έρχεται, αμέσως σηκώθηκε, βγήκε έξω σήκωσε την ούρα του και έδωσε μια στο πατέρα της Γαλήνης. Ευτυχώς δεν τον χτύπησε πολύ. Βγαίνει έξω η Γαλήνη, φωνάζοντας:

- Μη σκοτώσεις τον πατέρα μου, σε παρακαλώ.

Αμέσως ο δράκος είπε:

- Μόνο αν φύγει θα ζήσει.  

Η Διονυ είχε πάρει μαζί της το πουγκί και το μικρό ραβδάκι. Το πέταξε στην Γαλήνη, εκείνη άνοιξε το πουγκί και κουνώντας το ραβδί βγήκανε από μέσα υπέροχες μαγικές νότες που μάγεψαν ακόμη περισσότερο τον δράκο που... μεταμορφώθηκε. Τελικά, δεν ήταν δράκος αλλά ένα πανέμορφο πριγκιπόπουλο. Όταν ήταν μικρός του έκανε μάγια μια κακιά μάγισσα.  Του είχε πει: Όταν βρείς κάποια να σε αγαπάει πραγματικά, μόνο τότε θα λυθούν τα μάγια σου.

Και έτσι τα μάγια λύθηκαν και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Δώσε αστέρια στο παραμύθι: 
Μέσος όρος: 3.9 (Ψήφοι: 71)
Πληροφορίες
Βασικές πληροφορίες για το παραμύθι/ιστορία
Συγγραφέας παραμυθιού: 
Ετος πρώτης δημοσίευσης: 
Προέλευση (περιοχή) : 
Κατηγορία παραμυθιού: 

Σχόλια

Το κείμενο σας είναι ασυνάρτητο και προχειρογραμμενο. Το διάβαζα στην κόρη μου απόψε το βράδυ και έπρεπε να το διασκευαζω ενώ μιλούσα για να βγάζει νόημα και να εχει ροή. Επίσης, αυτό το φινάλε με το δράκο που ήταν μαγενο πριγκιποπουλο εκτός από αφόρητα κοινότυπο (σε βαθμό κακούργηματος) είναι εντελώς ξεκάρφωτο από το υπόλοιπο κείμενο. Γενικά, είναι σαν να το γράψατε και χωρίς να το διαβάσετε ούτε μια φορά το ανεβάσατε στο ίντερνετ. Σεβαστείτε τον εαυτό σας και εμάς τους υπόλοιπους και κάντε ένα γερό "χτένισμα" στο κείμενο - παραμύθι σας. Ευχαριστώ

Λυπάμαι πολυ δεν ειχα τετοια πρόθεση.αυτη τη μικρη ιστοριουλα την έγραψα για την κορη μου που τις αρεσουν οι δρακοι και τα μυθιστορήματα..να χαίρεστε την οικογ σας.

Και θα παρακαλουσα λιγο πιο όμορφες εκφράσεις για ενα απλο μυθιστόρημα..οποιος θέλει το διαβάζει οποιος δεν θέλει δεν το διαβάζει..αυτο δεν σας δίνει το δικαίωμα να το κακοχαρακτηριζετε και στην τελική δεν σας ζητησαμε τη γνώμη σας..να διαβάζετε παραμύθια στα παιδιά σας.και δεν ειναι κακο να αλλάζετε το σενάριο ενος παραμυθιού. ευχαριστω.

Πάτε καλά κύριε μου? Mια ιστορία έγραψε πως εκφράζεστε ετσι? αμα εκφράζεστε τόσο άσχημα στους ξένους φαντάζομαι πως θα εκφράζεστε στους γνωστούς σας.

Ψάχνετε καλές συνταγές;