Η Βασίλισσα Άρτεμη

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε μια βασίλισσα και ένας βασιλιάς. Αυτοί είχαν μια κορούλα, την Άρτεμη. Μετά από πολύ καιρό, η βασίλισσα και ο βασιλιάς γέρασαν, και άφησαν την κόρη τους βασίλισσα στο παλάτι. Αυτοί πήγαν σε ένα εξοχικό, και έζησαν εκεί για όλη την υπόλοιπη ζωή τους.

Η βασίλισσα, είχε πολλές θείες, αλλά πιο πολύ αγαπούσε τη θεία της τη Μαρία που ζούσε μακριά, στην Αυστραλία. Περνούσε ο καιρός και αυτή κουμάνταρε πολύ καλά το βασίλειο της, με όλους τους ανθρώπους να την αγαπάνε και να τη σέβονται. Τα Χριστούγεννα τα περνούσε φανταστικά! Ερχόταν η θεία της από την Αυστραλία και στόλιζαν μαζί όλο το παλάτι. Με γιρλάντες, με φωτάκια με χριστουγεννιάτικες μπάλες, με χιονονιφάδες και άλλα πολλά στολίδια που έκαναν το παλάτι να φαίνεται μίλια μακριά! Μαζί έφτιαχναν τα μοσχομυριστά, αφράτα μελομακάρονα, μαζί και τους χοντρούς κουραμπιέδες. Και οφείλω να πω ότι μύριζε τέλεια όλο το παλάτι όταν έβγαινε κάθε φουρνιά! Κάθε πρωτοχρονιά έδιναν τα πανάκριβα δώρα η μία στην άλλη.

Μια χρονιά, όπως κάθε χρόνο ήρθε η Αυστραλέζα θεία και το σπίτι το έκαναν τόσο λαμπερό! Έμοιαζε με τον υπέρλαμπρο ήλιο ψηλά στον συννεφιασμένο, κρύο ουρανό! Όταν όμως ήρθε η ώρα να ανταλλάξουν δώρα, η θεία της, της έδωσε ένα πολύ μικρό πακετάκι τυλιγμένο με ένα λαμπερό αστραφτερό περιτύλιγμα. Εκείνη περίμενε να δει ένα τεράστιο πακέτο που θα περιείχε κάτι από χρυσό. Το άνοιξε και τι να δει! Ένα τόσο δα μικρούλικο στρατιωτάκι με κατακόκκινη φορεσιά και με αστραφτερά κουμπιά. Είχε κατάμαυρα μάτια που άστραφταν, και πυκνά, κατάμαυρα μαλλιά. Δυσαρεστήθηκε αλλά δεν ήθελε να το δείξει και είπε ένα μεγάλο ευχαριστώ στη θεία της που εκείνη είχε βρει έναν τεράστιο σβόλο χρυσού και έναν τεράστιο σβόλο ασήμι. Άφησε το στρατιωτάκι στο πρώτο ράφι μιας από τις πολλές βιβλιοθήκες της. Είπε καληνύχτα στη θεία της και πήγαν και οι δύο για ύπνο. Το άλλο πρωί, όταν ξύπνησε καθώς ήταν παρατηρητική, πρόσεξε ότι το στρατιωτάκι τώρα ήταν στο δεύτερο ράφι της βιβλιοθήκης. Δε φοβόταν και πήγε και του ψιθύρισε:

- Στρατιωτάκι, είσαι…είσαι αληθινό;

Εκείνο της απάντησε:

- Ναι, είμαι αληθινό. Γι’ αυτό η θεία σου με έκανε δώρο σε εσένα. Είμαι ένα ιδιαίτερο στρατιωτάκι και εκτός από το να μιλάω, έχω τη δυνατότητα όταν με πατάς να πολλαπλασιάζομαι 100.000.000 φορές και να γίνομαι ταυτόχρονα μεγάλος σαν άντρας στο μέγεθος. Θα μπορώ να πολεμάω τους εχθρούς του βασιλείου σου και να σε υπηρετήσω για όλη μου τη ζωή.

Τα λόγια του άφησαν άφωνη τη βασίλισσα Άρτεμη. Μόλις ξαναήρθε στην πραγματικότητα ευχαρίστησε το στρατιωτάκι και αφού η θεία της είχε γυρίσει στην Αυστραλία της έστειλε τηλεγράφημα και της είπε ότι την ευχαριστεί πολύ για το δώρο της και ότι θέλει να έρθει να μείνει μαζί της για πάντα. Η θεία δέχτηκε και έζησαν μαζί ευτυχισμένες, για πάντα!

ΤΕΛΟΣ

Κείμενο: Ιωάννα Καραντενίζη

Η Ιωάννα είναι 10 χρονών και το καλοκαίρι θα γίνει 11.

Εικονογράφηση: www.paidika-paramythia.gr

Πληροφορίες
Κατηγορία παραμυθιού
Ετος πρώτης δημοσίευσης
Συγγραφέας παραμυθιού
Προέλευση (περιοχή)
Δώσε αστέρια
Average: 4.4 (62 votes)