Νέα παραμύθια

Πρωτότυπα παραμύθια που μας στέλνουν οι χρήστες και φίλοι μας!

Μια φορά και έναν καιρό σε ένα χωριό, στους πρόποδες ενός ψηλού βουνού, ζούσε η Ρεγγίνα, ένα μικρό κοριτσάκι με κατάξανθα μπουκλάκια.

Μέσα σ’ ένα καταπράσινο δάσος, στη ρίζα ενός μεγάλου πλάτανου, ήταν ξαπλωμένος ο κύριος Λαγός. Μασούλαγε ευτυχισμένος το καρότο του, όταν ξαφνικά δίπλα του, ακούστηκε ένας βαθύς αναστεναγμός. Πετάχτηκε επάνω και είδε τον φίλο του τον κύριο Σαλιγκάρη να αναστενάζει και να κοιτάζει τον ουρανό.

Το βράδυ που ξαπλώνω
στο μαγικό μου μαξιλάρι
ωραίες σκέψεις κάνω
μέχρι ο ύπνος να με πάρει.
Κι αν ένα όνειρο
ξάφνου με τρομάξει
μεριά στο μαξιλάρι αλλάζω
και το όνειρο κι αυτό θα αλλάξει.

Μια φορά και έναν καιρό, σε μια μακρινή χώρα, ζούσε ένας μικρός πρίγκιπας. Ο πρίγκιπας αυτός ήταν πολύ ανήσυχος και δεν μπορούσε να κοιμηθεί τη νύχτα. Έτσι, ο βασιλιάς, ο πατέρας του, αποφάσισε να του δώσει ένα πολύτιμο δώρο για τα γενέθλιά του. Το δώρο αυτό ήταν ένας μικρός σκύλος, τον οποίο ο πρίγκιπας αγάπησε πολύ.

Μια φορά κι έναν καιρό, πιο μακριά και από τα πιο μακρινά, άγρια και καταπράσινα δάση, υπήρχε ένα πελώριο βασίλειο, γεμάτο με κάθε λογής πολύχρωμα φρούτα και λαχανικά το οποίο ονομαζόταν Κηπούπολη.

Αγαπημένε μου Άι Βασίλη, φέτος τα Χριστούγεννα δε θέλω να μου φέρεις δώρο. Θέλω όμως, σε παρακαλώ πολύ - πολύ – πολυυύ, να μου κάνεις μια χάρη. Θέλω να πας ένα γράμμα στη μαμά μου που ζει στον ουρανό.

Έφτανε βράδυ σιγά-σιγά και ο Άι Βασίλης δεν είχε ακόμα σταματήσει να δουλεύει. Άλλωστε, πώς να το κάνει, από τη στιγμή που ξέρει, καλύτερα από τον καθένα, πως όλα τα παιδιά του κόσμου περιμένουν με αγωνία το δώρο του, όπως κάθε χρόνο.

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια νεράιδα που ήταν συνεχώς λυπημένη. Τίποτα δεν της άλλαζε τη διάθεση. Ούτε την έκανε να γελά… Ούτε καν τα Χριστούγεννα ή την πρωτοχρονιά. Άκουγε τα γέλια του Άι Βασίλη που περνούσε με το έλκηθρο πάνω από το παλάτι της κάθε παραμονή Χριστουγέννων και αναρωτιόταν

Όπως κάθε χρονιά έτσι και φέτος έχει φτάσει η αγαπημένη εποχή μικρών και μεγάλων. Τα Χριστούγεννα! Λαμπάκια σε κάθε γωνιά της κάθε πόλης, φώτα, στολίδια, χριστουγεννιάτικα δέντρα!

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε στο γαλαξία μας ένα μικρό αστεράκι που το έλεγαν Σταρίτο. Ήταν πολύ μικρό κι η λάμψη του δεν έφτανε πολύ μακριά, όπως των άλλων μεγάλων αστεριών. Ο Σταρίτο στενοχωριόταν που δε μπορούσε να φανεί μέχρι τη Γη, όσο κι αν τεντωνόταν.

Κάπου, σε μια πεδιάδα μακρινή ζει μία χαριτωμένη μαϊμουδίτσα ταπεινή. Το όνομά της είναι Βίκυ και της αρέσει να τραγουδάει. Με τις πιο απλές λέξεις κάνει στιχάκια.

Η ιστορία ενός μικρού αστεριού που έλαμψε παραπάνω από ποτέ! Μια φορά και έναν καιρό, στο απέραντο σύμπαν, υπήρχε ένα μικρό πολύ χαρούμενο αστεράκι, αλλά με ένα μεγάλο όνειρο του να πάει στη γιορτή των αστεριών.

Μια φορά και έναν καιρό, μακριά πολύ μακριά από τη Γη, σ’έναν άγνωστο πλανήτη που ονομαζόταν «Γκλοπ», ζούσε ο μικρός Παντς. Ο Παντς, ο εξωγήινος ήρωας της ιστορίας μας, ζει μαζί με την οικογένεια του εδώ και 2023 αστροχρόνια σ’ αυτό τον πλανήτη.

Κάποτε, στη χώρα των ερπετών, ένα μεγάλο πρόβλημα βασάνιζε το βασίλειο των φιδιών. Ο Λάκης Φιδουκλάκης δεν μπορούσε να τσιμπήσει! Το πρόβλημα ήταν πολύ μεγάλο, γιατί όλη του η οικογένεια είχε δηλητήριο για τρεις γενιές φιδιών, ενώ το κάθε φίδι στο σόι του μπορούσε να δηλητηριάσει με μια μόνο επίθεση κάμποσα τρωκτικά.

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα αγοράκι που τον λέγανε Μάρτιν και του άρεσε πάρα πολύ να εξερευνάει είτε σε δάσος είτε σε θάλασσα.

Σ’ ένα πανέμορφο μέρος που λεγόταν Λουλουδοχώρα, ζούσαν κάποτε ο μπαμπάς Λέων, η μαμά Λήδα και τα πέντε χαριτωμένα παιδιά τους, ο Ντίνος, η Αιμιλία, ο Θάνος, η Μαίρη και η μικρή Ιοκάστη.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που το έλεγαν Εύα. Μια μέρα είχε κακά νέα. Θα έφευγε από την πατρίδα της με το αεροπλάνο για να πάει στη Γερμανία.